Tereddütler ve sevgi 2.0
Niçin sevemiyoruz, bununla birlikte sevilemiyoruz şu 21. yüzyıl dünyasında. Dışarıdan mutlu gözükmeye çalışıp niçin kendimizi farklılaştırıyoruz, iç huzuru yaşamak yaşatmak varken en ufak meseleleri büyütmek niye? Hayat sırrının suyu çok mu uzakta ya da kayıp mı ettik gerçekten o kutsal formülü. Teknolojiye aşık bir genç olarak bunun en büyük sorumlusu teknoloji. Teknolojiyle birlikte, yeni düzenle birlikte makineleşiyor muyuz yoksa. Bir makine gibi ruhsuz, gecenin en ıssız karanlığındaki toprak gibi soğuk. Teknoloji toplumsal ilişkilerimizle beraber benliğimizi de paramparça etmeye devam ediyor. Eskiden komşularımızın yaşantılarını biliyorken, ailecek toplanıp o sıcak sobanın üzerindeki kestanenin çıtırtılarıyla ısınırken neden hayatımızı kolaylaştıran bu yazılım ve donanımdan oluşan makine zırvası insanı insan yapan tüm değerleri yakıp yıkıyor. Eskiden bir komşumuz taşınacağı zaman kimdir, neyin nesidir diye sormadan edemezdik, daha kendisi gelmeden bizlere gelirdi haberleri. Bu arada eskiden kapımızı kilitleme felan da yoktu bilirdik ki emin ellerdeyiz, bir başkası sahip çıkamaz emanetimize böyle, göç etmek ayrıca zordu. Neden ayrılsındı ki insan yerinden... Oturmuş bir düzenimiz, saadetimiz huzurumuz vardı şu anda arayıp da bulamadığımız huzurumuz. Hem öyle kolay da değildi evini taşımak hem imkan da yoktu ki, ev değiştirmek lüks sayılırdı. Ah şu teknoloji... İnsanlar artık çok daha kolay göç eder, yer değiştirir oldu bulunduğu yerden. Aslında korkunç felaketin ilk aşamasıydı bu sıklaşan taşınmalar. İnsanları tanımak artık daha da zorlaştı, insanlar arasında ki o sevgi yolu ortasından ayrılarak derin uçurumlara dönüştü, hatta ne kadar üzücü ki artık yolda gördüğümüze bile selam vermez olduk, bir sıkıntısı olduğunda umursamaz olduk, hatta isimlerini dahi bilmediklerimiz oldu. Makinalaştık kısacası, her geçen gün daha da kaybettik ruhumuzu.
Ah Nazım Hikmet "Trum, trum , Makinalaşmak istiyorum" derken ne kadar da gafildin ki göremedin, düşünemedin. Söyler misin bana Nazım insanı insan yapan değerleri yok ettikten sonra neyi kalır ki geriye...
Ah Nazım Hikmet "Trum, trum , Makinalaşmak istiyorum" derken ne kadar da gafildin ki göremedin, düşünemedin. Söyler misin bana Nazım insanı insan yapan değerleri yok ettikten sonra neyi kalır ki geriye...
Yorumlar
Yorum Gönder